ហេតុអ្វីហ្វ្រីឃីក ៣ ជំហាន អាចបំភាន់អ្នកចាំទី?
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព ត្រូវការការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ មុំបាញ់ កម្លាំង និងការបង្វិលបាល់ មិនមែនគ្រាន់តែទាត់ខ្លាំងទេ។ អ្នកទាត់ត្រូវអានទីតាំងជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងចន្លោះទំនេរមុនពេលរត...
ហេតុអ្វីហ្វ្រីឃីក ៣ ជំហាន អាចបំភាន់អ្នកចាំទី?
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាព ត្រូវការការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ មុំបាញ់ កម្លាំង និងការបង្វិលបាល់ មិនមែនគ្រាន់តែទាត់ខ្លាំងទេ។ អ្នកទាត់ត្រូវអានទីតាំងជញ្ជាំង អ្នកចាំទី និងចន្លោះទំនេរមុនពេលរត់ចូលបាល់។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់ឲ្យគូប្រកួតនៅចម្ងាយយ៉ាងតិច ៩.១៥ ម៉ែត្រ ហើយបាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម មុនការទាត់។ វិធីសំខាន់មាន ៣៖ បង្វិលបាល់ឲ្យហោះជុំវិញជញ្ជាំង ទាត់បាល់ធ្លាក់ចុះពីលើជញ្ជាំង និងបាញ់បាល់លឿនទៅជ្រុងទំនេរ។ សម្រាប់ទីផ្សារខ្មែរ អ្នកអាចប្រើទិន្នន័យពី ការវាយតម្លៃប្រកួត ដើម្បីសិក្សាទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិអ្នកទាត់។ ចាប់ផ្តើមដោយហ្វឹកហាត់ចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រ កត់ត្រាលទ្ធផល ២០ ដង ហើយកែតម្រូវតែមួយអថេរម្តងៗ។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងរៀបចំបាល់ហ្វ្រីឃីកនៅមុខជញ្ជាំងការពារ ក្នុងកីឡដ្ឋានមានពន្លឺភ្លឺ]
ចង់ស្គាល់ការវិភាគបាល់ទាត់ឲ្យច្បាស់ជាងនេះទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីមូលដ្ឋានខាងក្រោម។
បើអ្នកចង់បង្វិលបាល់ជុំវិញជញ្ជាំង តើគួរធ្វើដូចម្តេច?
ការបង្វិលបាល់ជុំវិញជញ្ជាំង ត្រូវប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង និងប៉ះបាល់នៅចំហៀងផ្ទុយពីទិសដៅដែលចង់ឲ្យវាកោង។ ចម្ងាយល្អសម្រាប់ហ្វឹកហាត់គឺ ១៨–២៥ ម៉ែត្រ ខណៈជញ្ជាំងការពារធម្មតាអាចមានអ្នកលេង ៣–៥ នាក់។ ចំណុចសំខាន់គឺទិសដៅជើងទ្រទ្រង់ មិនមែនកម្លាំងជើងទាត់តែមួយទេ។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ប្រហែល ២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បង្វែរម្រាមជើងទៅគោលដៅ ហើយបើកស្មាតាមខ្សែរត់ ដើម្បីរក្សាលំនឹង។ ប្រសិនបើចង់ឲ្យបាល់កោងទៅខាងស្តាំ អ្នកត្រូវប៉ះផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់ ហើយបន្តចលនាជើងឆ្ពោះទៅខាងស្តាំ។ កុំមើលតែជ្រុងទីបញ្ចប់; ត្រូវសម្គាល់ចំណុចកំពូលដែលបាល់ត្រូវឆ្លងផុតជញ្ជាំង។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គោលដៅ ៦ ក្នុង ២០ ដងចូលតំបន់គោលដៅ គឺជាសូចនាករដែលអាចវាស់បាន និងសមស្របជាងការវាយតម្លៃថា “ទាត់ល្អ”។
បច្ចេកទេសនេះមានព័ត៌មានលម្អិតដែលអ្នកលេងជាច្រើនមើលរំលង៖ បាល់ដែលបង្វិលច្រើនអាចបាត់ល្បឿននៅពេលហោះ។ ដូច្នេះ កុំបង្កើនការបង្វិលដល់អតិបរមា ប្រសិនបើចម្ងាយត្រឹម ១៨ ម៉ែត្រ។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពជាងគឺរក្សាកម្លាំងប្រហែល ៧០–៨០ ភាគរយ ហើយប្រើការបង្វិលមធ្យម ដើម្បីឲ្យបាល់ឆ្លងផុតជញ្ជាំង រួចធ្លាក់ចូលជ្រុង។ សិក្សា ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ IFAB ដើម្បីយល់ពីការរៀបចំហ្វ្រីឃីកដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោល។ ចំណាំថា ហ្វ្រីឃីកដោយប្រយោលមិនអាចចូលទីដោយផ្ទាល់បានទេ ហើយត្រូវប៉ះអ្នកលេងម្នាក់ទៀតជាមុន។ “បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀមនៅពេលទាត់” គឺជាគោលការណ៍ក្នុងច្បាប់ IFAB ដែលអ្នកលេងមិនគួរមើលរំលង។ អ្នកអាចប្រៀបធៀបកំណត់ត្រារបស់ខ្លួនជាមួយស្ថិតិអ្នកទាត់ល្បីៗនៅ មគ្គុទ្ទេសក៍ស្ថិតិកីឡាករបាល់ទាត់ ហើយកុំបន្ទោសស្បែកជើង រាល់ពេលបាល់ហោះខុសគោលដៅ (បាល់មិនមែនជាអ្នកមានទោសជានិច្ចទេ)។
ជំហានអនុវត្តសម្រាប់បាល់កោង
- ដាក់បាល់ឲ្យសន្ទះខ្យល់ស្ថិតនៅចំហៀង ដើម្បីប្រើជាចំណុចសម្គាល់។
- ថយក្រោយ ៣–៥ ជំហាន និងឈរបន្តិចទៅខាងផ្ទុយនឹងទិសដៅកោង។
- ទាត់នៅចំហៀងបាល់ ដោយរក្សាក្បាលឲ្យនៅពីលើបាល់។
- តាមដានកម្ពស់ ចម្ងាយ និងចំណុចប៉ះសំណាញ់រាល់ការទាត់។
បើអ្នកចង់ឲ្យបាល់ធ្លាក់ចុះពីលើជញ្ជាំង តើត្រូវគ្រប់គ្រងអ្វី?
បាល់ធ្លាក់ចុះត្រូវការការប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ និងចលនាជើងបន្តទៅមុខខ្លីៗ ដើម្បីបង្កើតបង្វិលថយក្រោយ។ ចម្ងាយ ២០–២៤ ម៉ែត្រ ជាចំណុចល្អសម្រាប់រៀន ព្រោះអ្នកមានពេលគ្រប់គ្រាន់ឲ្យបាល់ឡើងលើជញ្ជាំង ហើយធ្លាក់ចុះមុនដល់ទី។ កំហុសធំបំផុតគឺទាត់ក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក បណ្ដាលឲ្យវាហោះខ្ពស់ និងបាត់ល្បឿន។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់នៅចំហៀងបាល់ បត់ជង្គង់បន្តិច រក្សាទ្រូងឲ្យលើសបាល់ និងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមកណ្តាលបាល់។ ការបន្តចលនាគួរឡើងត្រឹមកម្ពស់ចង្កេះ មិនមែនលោតខ្ពស់ដល់ស្មា។ ប្រសិនបើបាល់ធ្លាក់លឿនពេក មូលហេតុអាចមកពីការបង្វិលខ្លាំងជាងកម្លាំងទៅមុខ។ បើបាល់មិនធ្លាក់ក្នុងតំបន់ ៥ ម៉ែត្រមុខទីទេ សូមកែតម្រូវមុំជើង និងចំណុចប៉ះ មុននឹងបង្កើនកម្លាំង។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកបង្ហាញចំណុចប៉ះបាល់ដល់កីឡាករវ័យក្មេង លើទីលានហ្វឹកហាត់ពេលល្ងាច]
ចង់ប្រៀបធៀបបាល់កោង និងបាល់ធ្លាក់ចុះតាមស្ថានភាពប្រកួតមែនទេ? គន្លឹះខាងក្រោមនឹងជួយអ្នកជ្រើសរើសបានលឿន។
បាល់ធ្លាក់ចុះសមស្របនៅពេលជញ្ជាំងខ្ពស់ និងអ្នកចាំទីឈររំពឹងបាល់កោងទៅជ្រុងឆ្ងាយ។ ទោះយ៉ាងណា វាមិនមែនជាជម្រើសល្អគ្រប់ចម្ងាយទេ។ នៅចម្ងាយក្រោម ១៨ ម៉ែត្រ បាល់អាចមិនមានពេលគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បង្កើតផ្លូវហោះពីរដំណាក់កាល គឺឡើងផុតជញ្ជាំង រួចធ្លាក់ចុះ។ នៅចម្ងាយ ២៥–៣០ ម៉ែត្រ អ្នកត្រូវបន្ថែមល្បឿនដើម ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាភាពត្រឹមត្រូវ ព្រោះកម្លាំងបន្ថែម ១០ ភាគរយអាចធ្វើឲ្យបាល់ហោះផុតទី។ ព័ត៌មានអនុវត្តដែលគួរចងចាំគឺ៖ គោលដៅមិនគួរដាក់នៅជ្រុងខាងលើពេក ប្រសិនបើអ្នកមិនអាចរក្សាបាល់ឲ្យធ្លាក់ក្នុងប្រអប់ទីបាន។ ប្រើគោលដៅទំហំ ២ ម៉ែត្រ គូសលើសំណាញ់ ឬជញ្ជាំងសម្រាប់វាស់ភាពត្រឹមត្រូវ។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅក្នុង ១០ ដង ហើយប្រៀបធៀបជាមួយសម័យមុន។
- ចម្ងាយ ១៨–២០ ម៉ែត្រ៖ ផ្តោតលើការធ្លាក់ខ្លី និងភាពត្រឹមត្រូវ។
- ចម្ងាយ ២១–២៥ ម៉ែត្រ៖ ប្រើកម្លាំងមធ្យម និងបង្វិលថយក្រោយ។
- ចម្ងាយលើស ២៥ ម៉ែត្រ៖ ពិនិត្យខ្យល់ ទីតាំងអ្នកចាំទី និងល្បឿនបាល់។
សម្រាប់ការអានទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិការពារតំបន់ អ្នកអាចពិនិត្យ យុទ្ធសាស្ត្រក្រុមក្នុង FIFA World Cup 2026។ ទិន្នន័យនេះមិនអាចជំនួសការហ្វឹកហាត់បានទេ ប៉ុន្តែវាជួយឲ្យអ្នកយល់ថា តើក្រុមណាដាក់ជញ្ជាំងខ្ពស់ ឬទុកចន្លោះខាងក្រោយជញ្ជាំងច្រើនជាង។
សូមមើលការវិភាគបច្ចេកទេសបន្ថែម មុនពេលរៀបចំផែនការទាត់របស់អ្នក។
បើអ្នកចង់បាញ់លឿនទៅជ្រុងទំនេរ តើត្រូវអានអ្នកចាំទីយ៉ាងដូចម្តេច?
ការបាញ់លឿនទៅជ្រុងទំនេរ គឺជាជម្រើសមានប្រសិទ្ធភាពនៅពេលអ្នកចាំទីរៀបចំទីតាំងយឺត ឬជញ្ជាំងមិនបិទជ្រុងជិត។ អ្នកត្រូវមើលទីតាំងជើងអ្នកចាំទី មុំឈរ និងទំហំចន្លោះ មុនចាប់ផ្តើមរត់ចូលបាល់។ កុំសម្លឹងគោលដៅយូរពេក ព្រោះអ្នកចាំទីអាចអានភ្នែក និងទិសស្មារបស់អ្នក។ បែងចែកការរត់ចូលជាបីដំណាក់កាល៖ ជំហានដំបូងសម្រាប់កំណត់មុំ ជំហានទីពីរសម្រាប់កំណត់ល្បឿន និងជំហានចុងក្រោយសម្រាប់បាញ់ត្រង់។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវសំខាន់ជាងល្បឿន ហើយប្រើជើងកណ្ដាល ប្រសិនបើចង់បង្កើនកម្លាំង។ បាល់លឿនមិនមានន័យថាបាល់ខ្លាំងបំផុតទេ; វាមានន័យថាអ្នកចាំទីមានពេលប្រតិកម្មតិច។ សូម្បីតែការយឺត ០.២–០.៣ វិនាទី ក្នុងការបញ្ចេញបាល់ ក៏អាចផ្លាស់ប្តូរលទ្ធផលនៃការប្រកួតបាន។
[រូបភាព៖ អ្នកចាំទីកំពុងរៀបចំជញ្ជាំង ខណៈកីឡាករម្នាក់សង្កេតជ្រុងទំនេរមុនទាត់បាល់]
យោងតាមទិន្នន័យប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ការសម្រេចចិត្តលឿននៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់ពាក់ព័ន្ធនឹងទីតាំង មុំ និងពេលវេលា មិនមែនល្បឿនបាល់តែមួយទេ។ នេះជាចំណុចផ្ទុយពីការយល់ឃើញទូទៅ៖ ការទាត់ខ្លាំង ១០០ ភាគរយអាចធ្វើឲ្យភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ចុះ ប្រសិនបើជើងទ្រទ្រង់បាត់លំនឹង។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ សូមកំណត់គោលដៅពីរ ទំហំមួយម៉ែត្រ នៅជ្រុងទាំងពីរ ហើយទាត់ ៥ ស៊េរី ស៊េរីមួយមាន ៦ ដង។ វាស់បីចំណុច៖ បាល់ចូលគោលដៅ បាល់ប៉ះជញ្ជាំង និងបាល់ហោះចេញ។ ប្រសិនបើបាល់ចូលតិចជាង ៣០ ភាគរយ បន្ថយកម្លាំង ១០ ភាគរយ ហើយកែទីតាំងជើងទ្រទ្រង់។ អ្នកអាចប្រើ វិធីអានស្ថិតិការពារ និងអ្នកចាំទី ដើម្បីភ្ជាប់ការហ្វឹកហាត់ជាមួយការវិភាគប្រកួតពិត។
កំហុសទូទៅអ្វីខ្លះដែលគួរជៀសវាង?
កំហុសដែលធ្វើឲ្យហ្វ្រីឃីកបរាជ័យញឹកញាប់បំផុតគឺជ្រើសបច្ចេកទេសមិនសមនឹងចម្ងាយ ក្រឡេកមើលអ្នកចាំទីយឺតពេក និងបង្កើនកម្លាំងមុនពេលគ្រប់គ្រងទិសដៅបាន។ អ្នកលេងជាច្រើនប្តូររបៀបរត់ចូលរាល់ការទាត់ ដូច្នេះមិនអាចដឹងថាអថេរណាធ្វើឲ្យលទ្ធផលខុស។ វិធីវិភាគត្រឹមត្រូវគឺរក្សាចម្ងាយ បាល់ និងគោលដៅដដែលក្នុងស៊េរីមួយ ហើយកែតែចំណុចប៉ះ ឬកម្លាំង។ កុំដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឆ្ងាយជាង ២៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ព្រោះរាងកាយនឹងផ្អៀង និងធ្វើឲ្យបាល់ហោះខុសទិស។ កុំងើបក្បាលលឿនពេកក្រោយប៉ះបាល់ ព្រោះទ្រូងនឹងបើក ហើយបាល់អាចហោះខ្ពស់។ កុំចម្លងការទាត់របស់ លីយ៉ូណែល មេស៊ី ឬ ដាវីដ បេកខាំ ដោយមិនសម្របទៅនឹងកម្លាំង សមត្ថភាព និងជើងដែលអ្នកប្រើ។ តារាល្បីមានបច្ចេកទេសល្អ ប៉ុន្តែសាច់ដុំ មុំរត់ និងល្បឿនបាល់របស់អ្នកមិនដូចពួកគេទេ (លេខមិនចេះអាណិតការចម្លង)។
បញ្ជីត្រួតពិនិត្យមុនទាត់
- ពិនិត្យចម្ងាយទៅទី និងចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្ររបស់ជញ្ជាំង។
- សម្គាល់ជ្រុងដែលអ្នកចាំទីការពារខ្សោយជាងគេ។
- សម្រេចជាមុនថានឹងបង្វិល ធ្លាក់ ឬបាញ់ត្រង់។
- ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ឲ្យស្មើបាល់ និងបែរទៅគោលដៅ។
- ក្រោយទាត់ សរសេរលទ្ធផលក្នុងតារាង ដោយមិនប្តូរការវាយតម្លៃតាមអារម្មណ៍។
សម្រាប់អ្នកដែលកំពុងសិក្សាហ្វ្រីឃីកជាមួយការវិភាគការប្រកួត អត្ថបទរបស់ FIFA អាចជួយពន្យល់ពីតួនាទីបច្ចេកទេស និងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុម។ សូមចងចាំថា ហ្វ្រីឃីកដោយផ្ទាល់ និងដោយប្រយោលមានលក្ខខណ្ឌខុសគ្នា។ ប្រសិនបើអ្នកទាត់បាល់ដោយផ្ទាល់ក្នុងស្ថានភាពដែលច្បាប់កំណត់ថាជាប្រយោល នោះការចូលទីអាចមិនត្រូវបានទទួលស្គាល់។ ក៏ដូចគ្នា ប្រសិនបើបាល់ប៉ះជញ្ជាំងមុនចូលទី វាអាចប្តូរអ្នកស៊ុត និងស្ថិតិការប្រកួត។ សិក្សាច្បាប់មុនធ្វើការវិភាគ ព្រោះការមើលតែវីដេអូខ្លីមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។
តើគួរត្រួតពិនិត្យការរីកចម្រើនបន្ទាប់ពី ៣០ ថ្ងៃយ៉ាងដូចម្តេច?
ការត្រួតពិនិត្យ ៣០ ថ្ងៃ គួរវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ ភាពស្ថិតស្ថេរ និងការជ្រើសរើសបច្ចេកទេស មិនមែនរាប់តែបាល់ចូលទីទេ។ កំណត់ការហ្វឹកហាត់ ៤ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយថ្ងៃមាន ២០–៣០ ដង និងសម្រាកយ៉ាងតិច ២៤ ម៉ោងរវាងសម័យធ្ងន់។ នៅសប្តាហ៍ទីមួយ ផ្តោតលើជើងទ្រទ្រង់ និងចំណុចប៉ះ។ សប្តាហ៍ទីពីរ បន្ថែមជញ្ជាំង និងគោលដៅពីរ។ សប្តាហ៍ទីបី បញ្ចូលការអានទីតាំងអ្នកចាំទី និងកំណត់ពេល ៥ វិនាទីសម្រាប់ការសម្រេចចិត្ត។ សប្តាហ៍ទីបួន ក្លែងស្ថានភាពប្រកួត ដោយប្តូរចម្ងាយ ១៨, ២១ និង ២៥ ម៉ែត្រ។ ចុងក្រោយ ប្រៀបធៀបអត្រាបាល់ចូលគោលដៅ ពេលវេលារត់ចូល និងចំនួនបាល់ហោះផុតទី។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវកើនពី ២០ ភាគរយទៅ ៣៥ ភាគរយ នោះគឺជាការរីកចម្រើនច្បាស់លាស់ ទោះបីមិនទាន់ស៊ុតបានគ្រប់បាល់ក៏ដោយ។
ផែនការហ្វឹកហាត់ ៣០ ថ្ងៃ
- ថ្ងៃទី ១–៧៖ ទាត់ ២០ ដងទៅគោលដៅធំ ដោយកែជើងទ្រទ្រង់។
- ថ្ងៃទី ៨–១៤៖ ទាត់ ៣ ស៊េរី ស៊េរីមួយ ១០ ដង ជុំវិញជញ្ជាំង។
- ថ្ងៃទី ១៥–២១៖ ប្តូររវាងបាល់កោង បាល់ធ្លាក់ និងបាញ់ត្រង់។
- ថ្ងៃទី ២២–២៨៖ កំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត និងបន្ថែមការរំខានពីមិត្តរួមក្រុម។
- ថ្ងៃទី ២៩–៣០៖ វាស់លទ្ធផលឡើងវិញពីចម្ងាយ ១៨, ២១ និង ២៥ ម៉ែត្រ។
ការវាស់វែងបែបនេះល្អជាងការហ្វឹកហាត់រាប់រយដងដោយគ្មានទិន្នន័យ។ ការវាយតម្លៃប្រកួត អាចជួយឲ្យអ្នកភ្ជាប់កំណត់ត្រាផ្ទាល់ខ្លួនជាមួយស្ថិតិប្រកួត FIFA World Cup 2026 ប៉ុន្តែត្រូវប្រើព័ត៌មានពីប្រភពផ្លូវការ និងពិនិត្យកាលបរិច្ឆេទជានិច្ច។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺជ្រើសបច្ចេកទេសតាមបរិបទ៖ បាល់កោងសម្រាប់ជញ្ជាំង និងជ្រុងឆ្ងាយ បាល់ធ្លាក់សម្រាប់ជញ្ជាំងខ្ពស់ និងបាល់លឿនសម្រាប់ចន្លោះដែលអ្នកចាំទីមិនទាន់រៀបចំ។ កុំប្តូររបៀបរាល់ពេលខកខាន។ ទុកឲ្យទិន្នន័យយ៉ាងហោចណាស់ ២០ ដង ប្រាប់អ្នកថាតើបញ្ហាស្ថិតនៅកម្លាំង មុំ ឬចំណុចប៉ះ។
ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តការសិក្សាបច្ចេកទេស និងស្ថិតិប្រកួត សូមប្រើធនធានដែលពាក់ព័ន្ធជាប្រចាំ។
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើបាល់ហ្វ្រីឃីកជាអ្វី?
ចម្លើយ៖ បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមការប្រកួតឡើងវិញ បន្ទាប់ពីមានការរំលោភច្បាប់ ដោយអាចជាហ្វ្រីឃីកដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល។ ហ្វ្រីឃីកដោយផ្ទាល់អាចចូលទីដោយមិនប៉ះអ្នកលេងផ្សេង ខណៈហ្វ្រីឃីកដោយប្រយោលត្រូវប៉ះអ្នកលេងយ៉ាងហោចណាស់ម្នាក់មុនចូលទី។ តាមច្បាប់ IFAB អ្នកលេងគូប្រកួតត្រូវរក្សាចម្ងាយ ៩.១៥ ម៉ែត្រ លើកលែងស្ថានភាពជាក់លាក់នៅជិតទី។ មុនទាត់ បាល់ត្រូវឈប់ស្ងៀម ហើយអ្នកទាត់មិនអាចប៉ះបាល់ជាលើកទីពីរ មុនពេលអ្នកលេងផ្សេងប៉ះបានទេ។
សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៨ ម៉ែត្រ ដោយទាត់ ២០ ដងទៅគោលដៅទំហំ ២ ម៉ែត្រ។ បែងចែកការហ្វឹកហាត់ជា ៣ ផ្នែក៖ ជើងទ្រទ្រង់ និងចំណុចប៉ះ បន្ទាប់មកការបង្វិល និងចុងក្រោយការទាត់ក្រោមសម្ពាធ។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ បាល់ប៉ះជញ្ជាំង និងបាល់ហោះផុតទី។ បន្ទាប់ពី ៧ ថ្ងៃ ប្តូរចម្ងាយទៅ ២១ និង ២៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីពិនិត្យថាបច្ចេកទេសនៅតែមានស្ថិរភាពឬអត់។
សំណួរ៖ តើបាល់កោង និងបាល់ធ្លាក់ខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការបង្វិលទៅចំហៀង ដើម្បីឲ្យបាល់បត់ជុំវិញជញ្ជាំង ខណៈបាល់ធ្លាក់ប្រើការបង្វិលថយក្រោយ ដើម្បីឲ្យបាល់ឡើងហើយធ្លាក់ចុះ។ បាល់កោងសមស្របនៅពេលជ្រុងឆ្ងាយមានចន្លោះ ខណៈបាល់ធ្លាក់សមស្របនៅពេលជញ្ជាំងខ្ពស់ និងអ្នកចាំទីឈររំពឹងផ្លូវកោង។ ចម្ងាយ ១៨–២៥ ម៉ែត្រ អាចប្រើទាំងពីរ ប៉ុន្តែត្រូវកែចំណុចប៉ះ និងកម្លាំង។ ជ្រើសរើសតាមទីតាំងជញ្ជាំង មិនមែនតាមបច្ចេកទេសដែលមើលទៅស្អាតជាងគេទេ។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីកតែងហោះផុតទី?
ចម្លើយ៖ បាល់ហោះផុតទីភាគច្រើនបណ្តាលពីទ្រូងងើបខ្ពស់ ជើងទ្រទ្រង់ដាក់ឆ្ងាយ ឬចំណុចប៉ះនៅក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ប្រហែល ២០–២៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ និងរក្សាក្បាលឲ្យនៅពីលើបាល់ពេលប៉ះ។ បន្ថយកម្លាំង ១០ ភាគរយ រួចពិនិត្យថាបាល់ចូលតំបន់គោលដៅបានច្រើនឡើងឬទេ។ កុំកែទាំងមុំ កម្លាំង និងការបង្វិលក្នុងពេលតែមួយ ព្រោះអ្នកនឹងមិនដឹងមូលហេតុពិតនៃការកែលម្អ។
សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃៗសម្រាប់ហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកឬទេ?
ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ល្អ ទីលានរាបស្មើ កោណសម្គាល់ និងជញ្ជាំងចល័ត គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋាន។ អ្នកអាចប្រើដបទឹក ឬសញ្ញាសម្គាល់ជំនួសគោលដៅ ប៉ុន្តែត្រូវរក្សាចម្ងាយឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ទូរសព្ទដៃអាចថតមុំរត់ចូល និងចំណុចប៉ះ ដើម្បីពិនិត្យបច្ចេកទេសក្រោយហ្វឹកហាត់។ ការវិនិយោគសំខាន់ជាងគេគឺពេលវេលា និងការកត់ត្រា មិនមែនតម្លៃស្បែកជើងទេ។
សំណួរ៖ តើគួរជ្រើសទាត់ទៅជ្រុងណា នៅពេលអ្នកចាំទីរៀបចំជញ្ជាំង?
ចម្លើយ៖ ជ្រើសជ្រុងដែលអ្នកចាំទីត្រូវផ្លាស់ទីឆ្ងាយជាង និងជ្រុងដែលជញ្ជាំងមិនបិទបានពេញលេញ។ មើលទីតាំងជើងអ្នកចាំទី ស្មារបស់គាត់ និងចន្លោះរវាងជញ្ជាំងនឹងបង្គោលទី មុនពេលរត់ចូលបាល់។ ប្រសិនបើជញ្ជាំងបិទជ្រុងឆ្ងាយ អ្នកអាចប្រើបាល់ធ្លាក់ ឬបាញ់ត្រង់ទៅជ្រុងជិត។ កុំសម្រេចតាមការស្មានតែប៉ុណ្ណោះ; កំណត់ជម្រើសពីរមុនទាត់ ហើយអនុវត្តតាមសញ្ញាដែលបានមើលឃើញក្នុងរយៈពេលប្រហែល ៥ វិនាទី។
ចង់យកចំណេះដឹងនេះទៅអនុវត្តជាមួយការវិភាគការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករមែនទេ? ចាប់ផ្តើមពីផែនការ ៣០ ថ្ងៃ ហើយវាស់លទ្ធផលជាលេខ។
បានទទួលភាគី។
ការវាយតម្លៃប្រកួត · Intelligence Feed · Protocol v1.0